Posts tonen met het label fietsplannen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fietsplannen. Alle posts tonen

03 mei 2014

Ronda

Er is niets gezonder dan de fiets. En daarom vertrok een kleine Fietsplannen delegatie vorige week naar Ronda, gelegen in het fraaie Andalusië. We hadden een super handige (kleine bestel) auto gehuurd waar zowel onze fietskoffers (wederom gehuurd bij fietskoffer.nl) als onze uitgepakte fietsen met gemak in konden staan.

Daarmee reden we vanuit Malaga airport naar onze riante bungalow (met privé zwembad) net buiten Ronda, aan de rand van een parc natural. De bungalow vinden was nog even spannend omdat de Nederlandse eigenaren nog geen bordje langs de (onverharde) weg had gezet (wij waren de eerste huurders) en bovendien moest de naam van de bungalow nog veranderd worden. Maar de aanwijzing "voor de elektriciteitsmast rechts" bleek uiteindelijk (net) genoeg.









In de week dat we er zaten gingen we, op de rustdag(en) na, elke dag met de auto op stap naar een mooi startpunt om vanuit daar een rondje te fietsen. Soms was de start in Ronda zelf; soms wat verder weg. De omgeving was geweldig om te fietsen. Over het algemeen erg rustige wegen, mooie (pittige) klimmen, fraaie afdalingen en zeer pittoreske witte dorpjes met fijne tapas bars voor een tussen-hapje en drankje. En het verkeer was opvallend netjes voor fietsers.



Het rondje van de eerste dag was direct best zwaar met de nodige hoogtemeters (waar mijn fietscomputer maar zeker ook Strava niet bepaald accuraat mee is overigens) maar ook heel erg mooi.

Ook de andere dagen was het zeer fraai fietsen en in geval van de rustdag bleek de omgeving en Ronda een erg mooi en plezierig dorp, op dat ellendige stierenvechten na (en nee, die bandolero rechts is geen stierenvechter..).



Na een dag fietsen, en desgewenst het voeren van de paarden die ook bij de bungalow horen, was het prima vertoeven in en rond het, aanvankelijk nog zeer frisse, zwembad. De temperatuur ging elke dag dat we er waren omhoog, tot tegen de 30 uiteindelijk, en daarmee die van het zwembad (en die van ons zelf) ook. Frisse biertjes en wijntjes deden hun werk. Maar pas op met de lokale wijn want die maken ze van sherry druiven.. We misten natuurlijk onze andere Fietsplannen vrienden en vriendinnen maar gelukkig hadden we naast het zwembad en de restaurants en cafe's in Ronda ook nog een fraaie DVD collectie tot onze beschikking die bestond uit alle top kinderfilms én uit de onvolprezen moderne klassieker: Midnight Meat Train (met in de hoofdrol de man met de hamer..). We hopen dat de volgende huurders hier ook zo van gaan genieten (hij zit nog in de DVD speler).

Al met al een top weekje fietsen in zonnig Spanje. Zoals gewoonlijk hebben de gelukkig de foto's (en filmpjes) nog: die van Dizney (pas op voor de spin!) en die van mij.



Oja: als ze in Spanje verkeersborden plaatsen waarop staat dat de weg is afgesloten dan is de weg soms ook echt afgesloten (als in: de brug is weg..). Pas daarmee op als je een rondje wilt fietsen, bijvoorbeeld om een groot meer heen..

18 oktober 2009

Eindelijk weer een Classica!

Overlegje

Eindelijk was hij er weer: de Classica Montagne du Chevalier! Eigenlijk zou hij afgelopen voorjaar al verreden moeten zijn, maar door mijn ziekenhuisbezoek en iets te weinig animo ging dat helaas niet door. Gelukkig stond hij uiteindelijk toch als najaarsklassieker weer in de agenda.
Met zijn vieren, Erik, Leon, Ed & ik stonden we aan de start. Bananeman Ed kwam zelfs op de racefiets vanuit A’dam richting Utrecht en maakte zo (de bikkel!) nog wat extra kilometers. Eric “Limonaira” de V. moest vanwege een nog niet herstelde knie helaas verstek laten gaan.

Hoewel er ’s ochtends nog een flinke regenbui was gevallen klaarde het voor vertrek toch nog op. Het leek dan ook een mooie najaarsdag te worden.
Na Zeist reden we richting de Pyramide van Austerlitz en dus volgde de eerste klim, zonder dat dit overigens echt opgemerkt werd. Verbaasd vroeg Ed zich dan ook af hoe het toch kon, afdalen zonder geklommen te hebben. Misschien door goede benen, Ed?
Na de Pyramide volgde de Maarnseberg. Iedereen kwam goed boven en kreeg daar een prachtig uitzicht over het “ravijn”, het meertje & de schitterende bossen. Bij Doorn volgde 3 beklimmingen kort na elkaar, waarvan de belangrijkste natuurlijk de Ruiterberg was.

Na de klim bij Leersum was het even gedaan met de heuveltjes. Na de afdaling staken we de A12 over en reden we oostwaarts richting Veenendaal. Hier reden we een flinke stortbui in. Leon besloot om door te rijden en thuis, in Veenendaal dus, een regenjack op te halen. Ed, Erik & ik zouden schuilen en Leon, na de bui, bij de Slaperdijk weer oppikken.
Toen het opklaarde reden we weer verder en “beklommen” een van de leukste “heuveltjes” van de dag, namelijk: de Bloemheuvel. Bij Veenendaal pikte we Leon op en reden we richting de Amerongseberg.

Tijdens de klim van de Amerongseberg ging voor het eerst het tempo omhoog, maar iedereen kwam gelukkig behoorlijk goed boven! Ook met het weer ging het goed, de regenbui dreef verder richting zuiden terwijl wij weer verder westwaarts reden. En zo reden we dus verder in fris, maar mooi, herfstweer!
Via de, in prachtige herfstkleuren getooide, Darthuizerweg reden we weer terug naar de voet van de Hoogstraat. Hier volgden opnieuw 4 beklimmingen elkaar kort op. Na de Hoogstraat, volgde de Ruiterberg, de klim bij Doorn & de Maarnseberg. Met de kilometers inmiddels in de benen werden deze heuveltjes best pittig!

De rest van de route was vlak. Via Driebergen reden we richting Bunnik. Daarna pakten we nog even Amelisweerd mee en eindigde we weer in Utrecht.
Thuis kon de TV gelijk aan om naar het verslag van de Ronde van Lombardije te kijken. Met een kopje thee erbij kwamen we ook weer een beetje op temperatuur. En als klap op de vuurpijl maakte Debby nog een Pasta Bolognese klaar!

De Classica Montagne du Chevalier was dan ook een mooi en waardige afsluiting van het “buitenseizoen”. We kunnen ons dus weer op het “binnenseizoen” gaan richten. Gelukkig staan Ed’s FietsplannenFideoavond en Erwin’s Baanevent weer op de agenda. En misschien ook wel "De Muur on Tour".
Ik zou zeggen: tot dan!!!


Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

15 april 2009

Fietsplannen op Mallorca

En eindelijk was het zover. Na een winter, waar menigeen al sprak over een naderende Elfstedentocht, kwam er licht aan de horizon. Zo ook voor de Fietsplanners.
Naast de normale voorbereiding op het wielerseizoen zoals fietsen door bossen, over heide of op de baan in Alkmaar, werd dit jaar de toch al overvolle wielerkalender, aangevuld met een fietstrip op Mallorca.

Na een gedegen overleg over de datum (was maart niet te vroeg of juist te laat?) werd vervolgens info ingewonnen over de locatie, huisvesting en fietsenhuur. René en Alex hadden deze taak opgenomen en met verve ingevuld.
Uiteindelijk hadden de volgende Fietsplanners ingeschreven: René, Alex, Erik, Eric, Edward, Edgar (komende een dagje later vanaf Gran Canaria), Erwin (komende vanaf Zwitserland, maar zou ons oppikken op vliegveld Madrid).

Aldus geschiedde. Op Schiphol waren allen (5 deelnemers) op het afgesproken tijdstip present, waarna inchecken etc. kon beginnen. En de rest van dit verhaal slaan we over en even later landden we op Mallorca. Na een taxirit en afrekenen konden we (nog steeds vijf man, want Erwin had vertraging opgelopen) het huis in Port d’Alcudia bewonderen. Echt superdeluxe en ruim opgezet huis met voldoende leef- en slaapruimte. Erwin had helaas vertraging opgelopen en zou een aansluiting later het vliegtuig naar Mallorca nemen. Tevens zou hij de bagage van Erik en Edward meenemen, die achtergebleven waren op het vliegveld van Madrid. Aldus.

Na het in bezit nemen van de slaapkamers en het doen van de benodigde boodschappen en het vervolgens nuttigen van de maaltijd (heerlijk gekookt René), konden de fietsen opgehaald worden. Helaas was de fietsenzaak niet makkelijk te vinden (maar dat was te wijten aan de jetlag) en besloten dat maar de volgende dag te doen. Het wachten was op Erwin die even later, moe maar voldaan, aan kon sluiten en de restjes uit de pannen kon schrapen.

Dag 2.

De volgende morgen, na een ontbijt werden er plannen gemaakt om de fietsen op te halen. Echter, de eigenaar van de fietsenwinkel stond reeds voor ons huis, met fietsen! Goed geregeld Alex!
Na het monteren van de pedalen kon er een voorzichtig eerste ritje gemaakt worden. Dat gebeurde richting het noordwestelijk gelegen schiereiland Formentor. Bijna allemaal in vol ornaat in het welbekende Fietsplannen-outfit.
Eerst door Port d’Alcudia naar Alcudia en vervolgens langs de kust door Port de Pollença. En daarna omhoog! En dat ging de één beter af dan de ander (dat kwam mede door het gemis van een derde blad. Ahum), maar eenieder kwam heelhuids maar voldaan boven op de Punta de la Nao.
Daarna afgedaald en langs de kust verder gereden richting Cap de Fermentor. Een paar fitte renners waren de weg zover mogelijk afgereden, maar hadden het uiterste puntje (nog) niet bereikt. Dat zou, zo werd besproken, later in de week wel goed gemaakt worden, als we wat meer kilometers in de benen hadden. De terugweg gladjes met een heerlijke afdaling. In Alcudia zijn we op een terrasje in de zon gaan zitten. Dat was een op en top verwennerij: om in de zon het vochtverlies aan te vullen. Aldaar kregen we door dat Edgar geland was en zicht vermaakte in de hoofdstad Palma. Terug in Port d’Alcudia boodschappen gedaan, langs de fietsenmaker gereden voor wat aanpassingen en toen op het dakterras in het zonnetje, maar uit de wind, vertoeft. Heerlijk. O ja, een ritje van 70 km.

Dag 3.

Wederom ontbijt. En gaan fietsen langs de kust in noordoostelijke richting. Een stevig windje (of is aan de kust altijd zeewind?), waarbij de sterkeren zich reeds duidelijk afscheidden van de minder sterkeren. Gepauzeerd in het altijd gezellige plaatsje Arta, ergens op een hoog punt. Echter, nergens een cafeetje of een terrasje waar we ons te goed konden doen aan voedsel en drinken. Helaas. Vervolgens wat in zuidelijke richting verder gereden om daar “iets” te gaan zien aan de kust. Het had iets met grotten te maken. Terwijl enkelen zich lieten overhalen om deze toeristische attractie van dichtbij mee te maken (Coves d’Arta), had de rest zich in het zonnetje genesteld.
Vervolgens weer op de fiets gezet en langs de kust naar Port d’Alcudia gereden. De wegkapiteins Edgar en Erwin namen hun taken serieus en zetten zich op kop. We hebben ze niet meer terug gezien. O ja, een ritje van 70 km.

Dag 4.

Dinsdag. De dag van de waarheid. Want er zou gefietst worden naar de top van de week. Gestart vanuit Port d’Alcudia, naar Sa Pobla en via Buger de snelweg Ma13 overgestoken, richting de heuvels. Eric en Edward reden vooruit: Eric reed door, omdat stilstaan afkoelen betekende en Edward reed door omdat ie toch wel ingehaald zou worden. En terwijl Eric en Edward verder reden, was in het achterop komende pelotonnetje de ellende begonnen. Erik was lek gereden en moesten mankementen aan de fiets van Erwin gerepareerd worden.
Via Campanet en Selva werd er vervolgens geklommen naar de top, de Col de sa Batalla (576 m). Na verloop van tijd was, na de vele pech, iedereen boven en kon er binnen (heerlijk aangenaam en beter dan buiten) gedronken en gegeten worden. Na de bidons gevuld te hebben kwam er een vriendelijk persoon vertellen dat het water niet drinkbaar was. De angst om liever aan de schijt te raken van te vette paella, dan leeg te lopen op onbetrouwbaar Spaans water deed enkelen besluiten om de bidons leeg te gooien.
Na een korte afdaling hebben we het klooster van Lluc bezocht. Echter, een lekke band van Erik deed roet in het eten gooien en moest er gewisseld worden. Dat ging aardig snel, echter na 50 meter moest er wederom gestopt worden, omdat zich weer een lekke band aandiende. Echter, het zonnige humeur kon de pret niet drukken (of zoiets).
Uiteindelijk waren we in Pollença beland en daar is een splitsing gekomen. Een paar diehards wilden nog even richting zee (Cala de San Vicence?) gereden en de rest vertrok naar Port d’Alcudia.

’s Avonds zijn we wezen uit eten bij de lokale pizza boer, waar we ons tegoed hebben gedaan aan de lokale lekkernijen. Tot onze verrassing kregen we nog een korting van 50 euro op onze rekening. Waarom weet niemand, maar waarschijnlijk omdat we de zaak niet hadden afgebroken.

Dag 5.

Zoals afgesproken de rustdag. Echter, niet voor Edgar en Edward. Tja, de man met de tot dan toe sterkste benen ging met de man met de mindere benen op pad (en met benen bedoel ik niet of deze geschoren waren of niet). Het doel was de kathedraal “Nostra Senyora de Bonany”, gelegen op 317 meter hoogte. Na een mooie tocht door glooiend landschap, via Santa Margarita, Ariany, Petra kon genoten van een mooi uitzicht. De terugweg, via Sineu, Llubi verliep merendeels heuvel af, met enkel een beetje tegenwind. Edgar had wederom goede benen en maakte er een uitgebreide tocht van. Edward deed het rustiger aan (en vooral korter), maar kon op het terras met uitzicht op zee weer aansluiten.

En de andere heren? Die hadden het ook goed bekeken. Zij huurden een auto en reisden af naar de hoofdstad Palma. En daar hebben zij de dag doorgebracht met terrasjes, bezichtigingen etc. met aansluitend een diner in Soler.

Dag 6.

De langste dag, de zwaarste dag. Met als doel een etappe van 115 kilometers richting LlucMajor om daar de hoogte in te gaan naar de aldaar gelegen Puig de Randa op 542 meter hoogte.
De rit verliep aardig met een beetje wind in de rug. Bij Sineau haakte Edward af, die zag de bui op de terugweg al hangen en peddelde in rustig tempo de weg terug naar Port d’Alcudia. De echte Fietsplanners reden stevig door.
Een prachtige tocht met de beloning een geweldige klim waar eenieder zich op zijn eigen tempo kon uitleven. Vervolgens werd er uitgebreid geluncht om de verloren energie weer aan te vullen.
Na een lange, maar mooie terugweg kon in Port d’Alcudia genoten worden van zon en verfrissend drankje.
’s Avonds werd besloten om in Alcudia te gaan eten. Zo gezegd zo gedaan. Na een stevige wandeling van een viertal kilometers kon er volop gegeten en gedronken worden. Enkele feestvierders vonden dat niet genoeg en probeerden het nachtleven uit in Alcudia…

Dag 7.

De laatste fietsdag. Besloten werd om de tocht naar Cap de Formentor nog eens over te doen en om helemaal naar de uiterste punt te rijden. Alex bleef thuis om zich geheel in vakantiestijl te vermaken: heerlijk rusten op het dakterras. Erwin besloot om een cabrio te huren en, gewapend met fototoestel, de omgeving nadrukkelijker vast te leggen.
Eric, René en Edward vertrokken als eerste groep. Met enig tijdverschil vertrok Erik en wat later gevolgd door Edgar. Met tussenpozen werd het eindpunt bereikt door de Fietsplanners. Een echt bijzondere weg met bijzondere uitzichten. Op de Punta de la Nao nog een extra ritje naar boven gemaakt, naar de toren met een wonderbaarlijk uitzicht. En vervolgens afgedaald en vertoefd op het dakterras. Eric had nog wat tijd over voor wat extra trainingskilometers en ging nog een rondje schiereiland doen.
De man met de sterkste benen (alleen deze dag niet), acteerde in het teambelang en haalde de pedalen van de fiets. Vervolgens werden de fietsen keurig teruggebracht bij de fietsenmaker en werd deze uitgebreid bedankt voor de geweldige service (of zoiets).
‘s Avonds de restjes eten opgemaakt met een voortreffelijk in elkaar gedraaide maaltijd (hulde René).

Dag 8.

De laatste dag. Schoonmaken, ontbijten, tanden poetsen, afwassen, huis laten keuren, zonnetje zitten en wachten op het startsein. Zoiets ongeveer, maar dan in willekeurige volgorde.
Met twee auto’s naar het vliegveld gereden (goed geregeld Erwin!) en na een geweldige vlucht en overstap geland op Schiphol.
Zeer tevreden naar Rotterdam gereisd en daar met een biertje op de bank geploft.

Volgend jaar weer, naar mijn idee. Hulde aan de organisatie, maar nog meer hulde aan het weer. Ik bedoel, ik heb veel over voor het fietsen, maar een vakantiegevoel en een aangename temperatuur doet mijn fietshumeur wel enorm toenemen.

Heren Fietsplanners, bedankt voor de zeer aangename week.

Edward

De tochten als gps op EveryTrail

08 februari 2009

Plan je GPS fietstocht online!

Inmiddels is de GPS techniek ook het fietsplannen peloton binnen gedrongen en zijn er meerder personen in bezit van een GPS apparaat. Dat maakt het fietsen van tochten natuurlijk nog leuker en makkelijker. Maar voordat je aan het fietsen bent zijn er vaak nogal wat “probleempjes” op te lossen.
De Garmin MapSource software is mooi en uit gebreid maar je moet nog wel je digitale kaarten apart aanschaffen. Als Apple liefhebber, en dat ben ik, kan je ook nog wel eens gefrustreerd raken. De beta versie van dit programma voor de Mac, Bobcat, was zeker niet zo uitgebreid als de PC versie en de opvolger: RoadTrip heeft nog steeds geen mogelijkheid om tracks te maken. Kom op Garmin dat kan vast beter!

Een hoop van deze problemen kun je voorkomen door op clickroute.de je route te maken. Je hebt geen software of dure digitale kaarten meer nodig. De website is eenvoudig, overzichtelijk en heeft een grote “kaart layout”. Dat is dus mooi en makkelijk!
Nu kan elke Fietsplanner die een route uit wil zetten hier zijn GPS tocht plannen. Nu hoeft je er alleen nog maar voor te zorgen dat er een persoon met een GPS apparaat met de tocht meerijdt en dat je jouw route, liefst een “track”, bij die persoon terecht komt. En dat kan natuurlijk gewoon per mail.

Vanaf nu dus geen problemen meer met losse dure digitale kaarten of gefrustreerde Apple gebruikers dankzij clickroute.de. En dankzij mijn mooie grote Imac beeldscherm kan ik nu erg prettig werken in de browser vullende kaart.

Veel plezier met het maken van routes. Ben benieuwd wat voor mooie tochten eruit komen!


 
Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

28 januari 2009

LA VUELTA IN NEDERLAND

Op 29 augustus 2009 zal de Toerversie La Vuelta ’09 Drenthe Holanda plaatsvinden. Een toertocht voor wielrenners door Drenthe over 60, 90 of 120 km. Exacte details over de route en het programma van de Toerversie volgen nog.

Doe mee en beleef:

• Eenmalig en uniek wielerevenement
• Start en finish op TT Circuit Assen
• Beleef de sfeer van La Vuelta
• Na Toerversie start de officiële proloog van La Vuelta 2009 op het TT circuit Assen
• Gratis toegang tot de proloog op de tribunes van het TT circuit
• Zwaarte en karakter van het Vuelta ’09 Drenthe Holanda parcours
• Door de mooiste natuurgebieden van Drenthe
• Duidelijk aangegeven routes
• Tijdregistratie en sms-service naar je vrienden/familie
• Verzorging (voeding, drank, medisch en technisch)
• Eigen persoonlijke pagina met tijden op de Toerversie website

bron: www.vueltadrenthe.nl



Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

27 oktober 2008

Wil de echte winnaar opstaan?

Het einde van het wielerseizoen is inmiddels een feit. Tijdens het verslag van de Ronde van Lombardije vroegen de commentators van Sporza zich af wie nou eigenlijk de grote winnaar van het afgelopen seizoen was. De ene vond Contador de ander ging voor Cancellara.
De volgende dag bleek er in de Spits ook nog eens enige onduidelijkheid over de winnaar van de Ronde van Lombarbije. Maar goed: het was dan ook een turbulent wielerjaar!

Nog voor deze ronde zijn Erik “Biopace” B en ikzelf op de fiets gestapt voor ons eigen rondje. Via Lage Vuursche, Soest, Soesterberg en de Bilt reden we weer richting Utrecht op precies op tijd de finale van de Ronde van Lombardije te kijken en te zien hoe Janez Brajkovic net niet won.

Omdat het weer steeds slechter wordt en het aantal lichturen minder, zijn Eric “Limoneira” de V, Jasmijn “Mooie Fietsbroek” W, Erwin “The Flyer” R, Ed “Bananeman” V & ikzelf de maandag erna naar de Zesdaagse van Amsterdam gegaan. Het was een mooie avond alleen moest ik helaas iets eerder weg. Gelukkig was ik wel de volgende ochtend wel de trotse vader van een prachtige dochter!

Waar goed: het was een turbulent wielerjaar met veel winnaars en verliezers. Met veel winnaars die toch weer verliezers werden en met verliezers die weer in het peloton terugkeren om weer eens te winnen. En dan wil “The Boss” zeker ook nog een prijs pakken. Als dat maar goed gaat!

Dat is allemaal natuurlijk mooi en aardig. Mijn winnaar is echter Fietsplannen. Tikt tegenwoordig maar eens Fietsplannen in op Google en kijk wie er boven aan staat!

Let speciaal op de tweede hit, het wordt weer tijd voor een FietsplannenFideoFestijn met "Bananeman" Ed!






Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

24 mei 2008

Limburg here we come!

De KastanjeplukkersNog even en het is weer tijd voor het inmiddels bijna traditionele Limburg Weekend. Ik hoop dat iedereen er veel zin in heeft, ik in ieder geval wel. Om er een mooi weekend van te maken heb ik met mijn GPS software twee, hopelijk, mooie routes uitgezet. Hoe dan ook, verdwalen is nagenoeg onmogelijk en al de klassieke landkaart problemen behoren hierdoor tot het verleden.

Valkenburg-Olne-Valkenburg at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging

Deze route is maximaal 120km lang en gaat van Valkenburg richting Olne en weer terug. Bij Chaineux is er een shortcut voor de mensen die de route tot ongeveer 80km willen terug brengen. Deze kunnen in Herve wachten tot de andere groep vanuit Olne weer terug komt en zo kunnen we weer gezamenlijk richting Valkenburg rijden. Voor de groep die de complete route rijden is er een leuke alternatieve beklimming van de inmiddels legendarische klim richting Olne. En een tip voor mensen die de routes op everytrail.com willen bekijken: zet bij de kaart mogelijkheden de kaart eens op Google Terrain voor een leuk reliëfplaatje.

Auf Rotsief at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging

Zoals de naam misschien al doet vermoeden gaan we via België richting Duitsland. Als variatie is het de bedoeling om het Drielandenpunt vanuit Duitsland te beklimmen. Deze beklimming lijkt erg mooi en ik heb mij best gedaan om zeker te weten dat de gehele weg verhard is. Er zijn alleen verschillen in de diverse kaarten dus het kan zijn dat we terplekke de route iets moeten aanpassen.
Vanaf Vaals gaan we richting Wittem waar we op het parcours komen van de Touretappe naar Valkenburg. We beklimmen de Cote du Trintelen, dalen af naar Valkenburg en beklimmen dan natuurlijk de Cauberg.
De gehele route is 105km lang en mensen die de route willen inkorten kunnen vanaf het Drielandenpunt in een lange afdaling richting Valkenburg rijden, de totale afstand komt dat op ongeveer 85km uit.

Het lijkt mij een goed idee om op vrijdag om 12:00 op de camping af te spreken zodat we ’s middag een mooi rondje kunnen doen. Ik stel voor dat we met Erwin’s knooppuntenkaart een rondje uitstippelen.
Voor zaterdag & zondag kunnen we dan Valkenburg-Olne-Valkenburg & Auf Rotsief rijden en voor de maandag weer een iets kleiner rondje doen op Erwin’s knooppuntenkaart. Goed idee?

Nu nog plannen wie in welke auto gaat, wanneer en hoe laat. Ook zie ik graag een foto van de Maasosaurus, wel in een fietplannenpakje natuurlijk!
 

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

19 maart 2008

Baanwielren evenement 1 maart

Beter laat dan nooit. Een goed motto voor onze fietsplannen stukjes schrijver.

Afijn, zaterdag 1 maart was het zo ver. Na vele maanden voorbereiding – dat wil zeggen wachten, baanwielrennen is zo populair dat de boekingen al maanden vooruit vol zijn – konden de vertegenwoordigers van Xebia en Fietsplannen zich op sportieve wijze met elkaar meten.

Het baanwielren evenement – een clinic geschikt voor alle niveaus gegeven door Herman Schenk – was georganiseerd door ondergetekende voor Xebia medewerkers en fietsplannen leden. 14 mensen hadden zich ingeschreven, waarvan er door omstandigheden 6 afvielen. Dat was gelukkig geen probleem voor de vreugde.
Oefening 1 was het “rijden op de baan”. Edgar en Erwin hadden dit al eerder geprobeerd, voor de overigen was dit nieuw. Geen versnellingen – ok. Je kan je benen niet stilhouden? Hoezo, je trappers draaien door? Wat zei je, geen rem?? Desondanks ging dit iedereen vlug af. En wie het na drie rondjes nog niet deed kreeg persoonlijke begeleiding van de lieflijke ex-baanwielrenkampioene en vrouw van Herman Schenk. Dan lukt het na twee rondjes en aanwijzingen (“trappen, sneller! Trappen in die bocht!”) gelukkig wel. Van dat snelle leren was de trainer zelfs onder de indruk.

Daarna even doorfietsen en oefenen in rijden achterelkaar aan. Daarna even pauze – een paar aanwijzingen – nee het is niet handig om zonder te kijken langszij te komen en 6 man proberen af te snijden – en de groepsfoto.


Daarna natuurlijk het sprintje. Uw schrijver voelde zich redelijk zeker van de overwinning maar maakte zich wel zorgen over de schijnbaar uitstekende conditie van onzer Bokkie. Die zorg bleek gegrond – 11 honderste gegrond, dat wel: 17.48 seconden over 250 meter met vliegende start bleek de winnende tijd.
De tijden liepen niet ver uiteen, met 4 tijden onder de 20 seconden en daarmee sneller dan 45 km/u was dat geen slechte prestatie.



Toen was het tijd voor de echt leuke oefeningen. Al eens geslalomd op een wielerbaan? Letterlijk bovenaan in de bocht beginnen, duiken naar de onderkant van de baan en weer terug naar boven in de baan in dezelfde bocht? En dat rondjes achterelkaar? Daar kan geen Six Flags tegenop. Ik heb niet gezien hoe de rest achter me het vond – rijdend achter onze kopvrouw had ik alle aandacht nodig voor de baan en m’n stuur.


En van kop gaan – de eerste rijder gaat aan het begin van de bocht naar boven en laat de groep onder zich doorrijden, en sluit dan achteraan. Als iedereen een klein stukje op kop rijdt kan de groep supersnel rijden. Aan het eind van de oefening vormde zich het trio Vonk – van Rotterdam – Bolwidt dat er lol in had om met een lekker tempo een voorstelling weg te geven.


Vervolgens het echte werk – de derny! Nooit gedacht dat je daar als gewone sterfeling achter mocht rijden, maar Herman vond het geen probleem en nam plaats aan de kop. Dat gaat lekker snel. Wel goed aansluiten, even de slipstream verliezen en het is afgelopen, dat haal je niet meer in.



Als toetje nog een kleine wedstrijd. Vonk – van Rotterdam – Bolwidt tegen Franken - Partington – Koorn – van Eekelen. Met een kleine handicap van een halve ronde voor de eerstgenoemden ging het om de snelste over 4 ronden. Groep 2 (FPKE) won gelukkig wel en leverde de eerste plaats, maar plaatsen 2 en 3 gingen naar groep 1 (VRB).


Nagepraat, omgekleed, en een pastamaaltijd later was iedereen weer klaar om naar huis te gaan en een leuke ervaring rijker. Van vele kanten kreeg ik te horen dat we dit nog een keer moeten doen en dat bijna iedereen dit leuk zal vinden. En dat het z’n geld dubbel en dwars waard is.



13 maart 2008

30 maart een nieuwe Grand Prix du Gravité

Eindelijk het winterseizoen ligt achter ons, op naar de mooie zomermaanden! Hopelijk met een prachtig Limburg weekend als hoogtepunt voor de zomervakantie.
Als het mee zit gaat Edward daar pieken maar in ieder geval zal hij het zich voornemen. En dat is natuurlijk op zich al prachtig! Om goede voornemens in goede banen te lijden heeft men voorwaarden nodig en deze zijn er. Om te beginnen is er natuurlijk Veenendaal – Veenendaal op 12 april & de 25e AMC Fietstocht op 24 mei. Maar voor deze tochten is het misschien goed om de benen te testen. Dat kan op 30 maart met de Grand Prix du Gravité.

Het idee is simpel: zet een klein rondje uit en parkeer de auto’s in het midden (zwarte cirkel). Op deze manier kan iedereen meedoen door zelf zijn totaalafstand & pauzes te bepalen. Hoewel de route deze keer iets afwijkt van de kaart blijft de totale lengte van 1 ronde 40 km. Per ronde kom je 3 keer langs het centrale punt waardoor je altijd even een pauze kunt inlassen en even later weer inhaken.

Dus: wie gaat er mee de zomertijd vieren, de klok is de avond er voor verzet, door een mooi fietstochtje te rijden? En ook belangrijk: welke afstand zou je willen rijden? 40, 80 0f 120 kilometer? Of ga je liever voor iets er tussenin?
Misschien maakt het je uit als je weet dat Veenendaal – Veenendaal 105 of 135 km lang is en de AMC Fietstocht 100 of 75 km.


Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

29 januari 2008

Ivo's Vitamine C met een MTB

De tocht rond Amerongen staat gepland op zaterdag 23 februari. Het rondje beslaat 16 Km, echter er is nog een lus van 8 Km deze kunnen aan elkaar worden geknoopt. Dus ook voor de minder getrainde onder ons (lees: Roy vitamine C.) is dit zeker haalbaar.
Mocht je er echt doorzitten dan is het geen probleem om eerder af te haken. Vergeleken met Jasmijn’s tocht is dit een “piece of cake”. Wil degene die geen mountainbike heeft en er dus 1 moet huren dit tijdig doorgeven. De kosten van een huurfiets bedragen 13,50 euro’s.

Groeten,

Ivo vitamine C.

Kijk hier voor meer info: casema.nl/mtb/routes/utrecht &
www.mtbroutes.nl
 

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

26 januari 2008

Jasmijn's MTB-tocht: waar is Johan van der Velde?

Met een doorbrekend zonnetje stond er naast een uitgebreide fietsplannenploeg ook een paar nieuwe gezichten aan de start van Jasmijn’s MTB-tocht. De stemming zat er al direct goed in en ook al het materiaal was dik in orde, dat gold ook de gehuurde bike’s. Alhoewel: ikzelf stond met mijn gloednieuwe fiets nog behoorlijk te kloten voordat hij startklaar was. Gelukkig kon het euvel redelijk snel verholpen worden en reden we na de groepsfoto eindelijk weg.

Al vrij snel besloten Bob & Silvie om de tocht verhard voort te zetten en raakte we tot overmaat van ramp onze Rotterdamse bikkel Edward kwijt. Een zoektocht van Eric de V. mocht niets meer helpen. Zo blijk je elkaar dus best snel kwijt te kunnen raken in een bos als er geen broodkruimels meer zijn om te volgen. Hoewel er best goed opgelet werd wie waar reed is het voor de toekomst misschien handig omdat bij een MTB-tocht nog iets meer te doen.


Als geluk bij een ongeluk bleef het weer mooi en zonnig. Ook over de route waren er alleen maar lovende woorden. Dat geldt ook voor de organisatie en dus kreeg Jasmijn hier en daar een paar goede complimenten. Ook zag ik Eric de V. zelfs een hekje voor fietsers openhouden, wat een service!

Aan het eind van de tocht begon de vermoeidheid toch zijn tol te eisen en daarom reden Ivo & ik over de grote weg weer terug naar het Bezoekerscentrum Veluwezoom. Even later volgde ook Debby & Norman dit voorbeeld. De rest reed natuurlijk wel het laatste pittige stukje van de tocht en voltooide daardoor de officiële route.

Bij aankomst was het inmiddels bewolkt geworden en stak er een koude wind op. De timing was dus kort gezegd: perfect! Binnen in het bezoekercentrum was er de hereniging met Bob & Silvie en werd er met een hapje & een drankje nog even na gekletst.
Jammer was dat we Edward, onze eigen Johan van der Velde, kwijtgeraakt waren en daarom hoop ik op een herkansing tijdens Ivo’s Vitaminen C tocht rond de Amerongseberg. Wil iedereen dan ook Edward tijdens deze tocht goed in de gaten houden! Meer info volgt, desnoods via opsporing verzocht!
 

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

30 augustus 2007

Maastricht – Bouillion – Maastricht

De weersvoorspellingen waren goed. De route was uitgestippeld en de jeugdherbergen geboekt. Alles was uitstekend geregeld, behalve dat ik dacht dat we op zondag zouden vertrekken en dat moest natuurlijk zaterdag zijn. Gelukkig belde Erwin mij vrijdagavond op om me dit duidelijk te maken. Nu stond er echt helemaal niets meer in de weg om de tocht Maastricht – Namen – Bouillion – Namen – Maastricht te volbrengen. Behalve natuurlijk een laatste snelle inpakbeurt of eventueel een paar slechte benen.

Maastricht – Namen 120 km
Met een lichte bewolking en een prettige temperatuur, voor een fietstocht althans, vertrokken we vanuit Maastricht. Via Kanne reden we met een westelijke bocht om Luik heen richting Namen.
Het eerste gedeelte van de tocht liep over glooiend terrein en was daardoor prima om in te komen. Het tweede gedeelte, vanaf Aineffe, was naast een stuk pittiger ook mooier. Hier kregen we een aantal flinke beklimmingen en afdalingen in een bosrijke omgeving voor onze kiezen. We kregen dan ook direct het gevoel als of we meer de Ardennen in reden, en dat was natuurlijk ook zo!
‘s Avonds konden we dan ook met een biertje en een rokertje voldaan terug kijken op een geslaagde dag. De eerste etappe was binnen!

Namen – Bouillion 145 km
Na een stevig ontbijt vertrokken we met een stralend zonnetje richting Bouillion. Al snel hadden we een flinke en lange klim te pakken en bleven daarna, gelukkig, op een plateau rijden.
Vanaf Morville (lees: Morteville) moesten we echter weer vol aan de bak. Met twee beklimming van 13% en een slopende derde klim, die op 495 meter hoogte eindigde, was de fut inmiddels wel behoorlijk uit de benen geslagen. In Montherme moest er dan ook even flink bij getankt worden.
Het laatste stuk was eigenlijk wel weer goed te doen, als je goede benen hebt tenminste. Ik had ze niet en dus werd het gewoon door buffelen. Gelukkig werden we ’s avonds door twee charmante serveersters op onze wenken bediend. “Twee lasagna een twee witbier, sil vous plais.”

Bouillion – Bouillion 125km
Omdat de heen weg toch zwaarder was dan gedacht zouden we deze dag iets rustiger aan doen. De “rustdag” tocht werd dan ook op 80 tot 100 km beraamd.
Wederom konden we meteen vol aan de bak en moesten we tot 432 meter klimmen richting de Franse grens, waarvan vooral het begin erg stijl was. Daarna reden we heerlijk binnendoor door de glooiende Franse Ardennen.
Vanaf Blagny werd het weer even serieus klimmen richting België. Na een korte stop bij een guesthouse van een Nederlands echtpaar in Villers d’ Orval reden we naar de plaatselijke Abdij om ook daar even een kijkje te nemen.
Na de mooie Abdij van d’ Orval werd de route ingekort. We schakelden over van gps naar kaart en dat ging niet helemaal goed. Door een flinke bocht in het parcours kregen we toch weer flink wat extra kilometers aan de broek. Hoewel de verdere route langs de Semois erg mooi was kwamen we toch vermoeider aan in Bouillion dan de bedoeling was. Daar ging dus onze rustdag dus, gelukkig waren onze serveersters er om ons op te vrolijken!

Bouillion – Namen 145 km
Na de tassen vol met broodjes te hebben gestopt konden we weer eens een keer direct aan de slag! Vanuit Bouillion klommen we richting Sensenruth en reden over rustige binnendoor wegen richting Gedinne.
Hoewel de route al behoorlijk zwaar was werd het na Gedinne nog wat zwaarder. Tot, en langs, de Franse grens volgde een aantal zware beklimmingen elkaar in korte tijd op. Vanaf Givet richting Ciney werden de beklimming gelukkig wat minder zwaar maar hier kregen we helaas wel weer de wind vol op kop!
In Ciney moesten we dan ook echt even een flinke stop houden. Voor Erwin om er voedsel in te krijgen en voor mij om er voedsel uit te krijgen!
Richting Namen zou er een flinke afdaling moeten komen maar er bleek elke keer weer toch nog een zoveelste beklimming op te duiken voordat we echt naar beneden gingen. Naast erg zwaar was de tocht gelukkig toch ook erg mooi. In de jeugdherberg trakteerde we onszelf dan ook maar op een biertje!

Namen – Maastricht 125 km
Hoewel de zon prachtig scheen was het toch behoorlijk fris aan de start van onze laatste dag. Langs de Maas reden we richting Lives - Sur – Meuse waar we aan de klim begonnen. Tot aan Gesves bleven we steeds in stevige etappes klimmen waarna we op het plateau kwamen. Hier draaiden we naar het noorden en reden vol tegen een koude en stevige wind in. Kop over kop reden we verder tot we in de afdaling Esneux binnen reden. Hier konden we inmiddels de stal alweer ruiken en dus werd het laatste gedeelte van de route, om toch maar een beetje bijtijds thuis te zijn, binnendoor verreden.
Via de klim naar Dolembreux, Andoumont en Soumagne reden we de N604 op om daarna in een grote en lange afdaling naar Maastricht te rijden. Met nog precies 5 minuten konden we de kaartjes kopen, een sportdrankje halen en de trein in springen.
De hele missie was geslaagd en voldaan konden we naar huis bellen om door te geven dat we voor het eten thuis waren!





Met dank aan: Rotterdam Vormgeving