Eindelijk weer een Classica!

Eindelijk was hij er weer: de Classica Montagne du Chevalier! Eigenlijk zou hij afgelopen voorjaar al verreden moeten zijn, maar door mijn ziekenhuisbezoek en iets te weinig animo ging dat helaas niet door. Gelukkig stond hij uiteindelijk toch als najaarsklassieker weer in de agenda.
Met zijn vieren, Erik, Leon, Ed & ik stonden we aan de start. Bananeman Ed kwam zelfs op de racefiets vanuit A’dam richting Utrecht en maakte zo (de bikkel!) nog wat extra kilometers. Eric “Limonaira” de V. moest vanwege een nog niet herstelde knie helaas verstek laten gaan.

Hoewel er ’s ochtends nog een flinke regenbui was gevallen klaarde het voor vertrek toch nog op. Het leek dan ook een mooie najaarsdag te worden.
Na Zeist reden we richting de Pyramide van Austerlitz en dus volgde de eerste klim, zonder dat dit overigens echt opgemerkt werd. Verbaasd vroeg Ed zich dan ook af hoe het toch kon, afdalen zonder geklommen te hebben. Misschien door goede benen, Ed?
Na de Pyramide volgde de Maarnseberg. Iedereen kwam goed boven en kreeg daar een prachtig uitzicht over het “ravijn”, het meertje & de schitterende bossen. Bij Doorn volgde 3 beklimmingen kort na elkaar, waarvan de belangrijkste natuurlijk de Ruiterberg was.

Na de klim bij Leersum was het even gedaan met de heuveltjes. Na de afdaling staken we de A12 over en reden we oostwaarts richting Veenendaal. Hier reden we een flinke stortbui in. Leon besloot om door te rijden en thuis, in Veenendaal dus, een regenjack op te halen. Ed, Erik & ik zouden schuilen en Leon, na de bui, bij de Slaperdijk weer oppikken.
Toen het opklaarde reden we weer verder en “beklommen” een van de leukste “heuveltjes” van de dag, namelijk: de Bloemheuvel. Bij Veenendaal pikte we Leon op en reden we richting de Amerongseberg.

Tijdens de klim van de Amerongseberg ging voor het eerst het tempo omhoog, maar iedereen kwam gelukkig behoorlijk goed boven! Ook met het weer ging het goed, de regenbui dreef verder richting zuiden terwijl wij weer verder westwaarts reden. En zo reden we dus verder in fris, maar mooi, herfstweer!
Via de, in prachtige herfstkleuren getooide, Darthuizerweg reden we weer terug naar de voet van de Hoogstraat. Hier volgden opnieuw 4 beklimmingen elkaar kort op. Na de Hoogstraat, volgde de Ruiterberg, de klim bij Doorn & de Maarnseberg. Met de kilometers inmiddels in de benen werden deze heuveltjes best pittig!

De rest van de route was vlak. Via Driebergen reden we richting Bunnik. Daarna pakten we nog even Amelisweerd mee en eindigde we weer in Utrecht.
Thuis kon de TV gelijk aan om naar het verslag van de Ronde van Lombardije te kijken. Met een kopje thee erbij kwamen we ook weer een beetje op temperatuur. En als klap op de vuurpijl maakte Debby nog een Pasta Bolognese klaar!

De Classica Montagne du Chevalier was dan ook een mooi en waardige afsluiting van het “buitenseizoen”. We kunnen ons dus weer op het “binnenseizoen” gaan richten. Gelukkig staan Ed’s FietsplannenFideoavond en Erwin’s Baanevent weer op de agenda. En misschien ook wel "De Muur on Tour".
Ik zou zeggen: tot dan!!!

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

Ronde van Midden Nederland

Het is weer zomer. Veel mensen zijn of gaan op vakantie, dat betekent natuurlijk weinig fietsplannen. Daarom begin ik alvast met het najaarsprogramma.
Bananeman heeft de agenda op het blog mooi bijgehouden, dank daarvoor! In deze agenda staan de volgende data: 9 augustus - Luik-Bastenaken-Luik, 31 augustus - Ronde van Midden-Nederland, 14 september - Gerrie Knetemann Classic. Zelf probeer ik deze herfst de TransHeuvelrug uit te zetten en neem aan dat andere ook nog met mooie fietsplannen komen. Hopelijk komen er ook nieuwe versies van Jasmijn’s MTB-tocht & Crazy Rabbit’s Baan Event.
Maar goed, eigenlijk wil ik ook even voor uit blikken op de Ronde van Midden Nederland.

Dit jaar organiseert de Driebergse Tourclub (DTC) voor het eerst de Ronde van Midden Nederland. Aan deze tourversie van 110 & 150 km kunnen maximaal 1500 mensen deelnemen. Dus op tijd inschrijven is misschien handig en kan heel gemakkelijk via de website van DTC.
Eric “Limoneira” de V, Jasmijn “Mooie Fietsbroek” W & Mark “Bokkie S” van R zijn al voorgegaan. Leon C had ook zin en wie weet zijn er nog andere gegadigden.

Mocht je nog twijfelen, deze tocht pak een flink aantal heuvels, gaat over de dijk richting Utrecht terug met grote kans op wind tegen & eindigt op de Maliebaan. Daarnaast stap je ook nog in de voetsporen van oud-winnaars: Niki Terpstra, Jan Raas, Jan Janssen & Rik van Looy.
Dus: wie helpt mee om Erik “Biopace” B aftezetten op de Maliebaan voor de massasprtint? 










Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

Ivo's Vitamine C met een MTB, een verslag

Een 33 km lange MTB-route, een droge dag en een aangename temperatuur, alle ingrediënten waren aanwezig voor een mooi fietsplan. Er stonden dan ook niet voor niets 20 gemotiveerde benen aan de start van Ivo’s Vitamine C met een MTB-tocht.
Nadat iedereen was gearriveerd werden er een aantal mountainbikes opgehaald bij de fietsverhuurder en Norman monteerde nog snel even een nieuwe bidonhouder op de geleende fiets van fietsbuddy John.
Na het statieportret, gemaakt door Marieke C., moeder en zus van, vertrokken de 10 fietsplanners. Vanaf dit moment was er nog maar een vraag: wie raken we nu weer kwijt?

Het tempo zat er goed in. Er werd lekker door gereden zonder het al te bont te maken. Hij lijkt er dan ook op dat er door de jaren heen steeds slimmer gekoerst wordt. Iedereen kwam zonder problemen de Amerongseberg op en ook de rest van het eerste gedeelte verliep vlekkenloos. Alleen Erik B. had even een klein akkefietje met een boom die over het pad lag, maar gelukkig bleef de schade beperkt en kon deze toch al lichte geblesseerde pechvogel zijn weg vervolgen.
Voor we het wisten waren we al weer bij de Uilentoren, oftewel: het keerpunt. Ver onder het snelste tijdschema werd er even pauze gehouden maar iedereen voelde zich schijnbaar zo goed dat er al snel weer werd door gereden.

In het tweede gedeelte van de tocht werd het parcours wat lastiger maar het tempo ging niet echt omlaag. Ook de onderlinge verschillen waren verwaarloosbaar zodat de groep lekker compact bleef. Alle benen waren dus nog uitstekend en we waren nog niemand kwijt geraakt!
Aan het eind van de route bleek Pascal C. dan toch weer wel op een mysterieuze wijze uit het peloton te zijn verdwenen. In de verwoede achtervolging die daar opvolgde gooide Erwin R. zich met ware doodsverachting in de laatste bocht, het mocht niets helpen we zagen Pascal pas aan de finish weer terug.
Hoewel er geruchten rond gingen dat Pascal de laatste kilometers niet geheel op reglementaire wijze had afgelegd, hield de wedstrijdleiding zich opvallend stil en besloot niet in te grijpen. Misschien niet geheel raar als je weet dat Pascal C. een lokale favoriet is en dat de tocht door een familielid werd georganiseerd. Misschien ben ik de enige, maar ik had even een Tour de France gevoel waarin een Fransman door de wedstrijdleiding aan de zege wordt geholpen.
Weer een ander gerucht is dat Pascal deze zege voornamelijk aan de lichte dwang van zijn lieftallige echtgenoot Cora te danken heeft. Maar goed, achter elke grote man staat dan ook een grote vrouw!

Over vrouwen gesproken: Eric de V. moest de zijne nog ophalen van Schiphol en voor hem zat de tocht er dan ook op. Ook Erik B. en Ivo C. vonden het na 33 km wel mooi geweest en reden samen met de Man of de Match, Pascal C. dus, weer terug richting Veenendaal.

Norman & John wilde nog wel een extra rondje. Ook Bob, Leon en ik hadden er zin in. Erwin R. wilde gewoon moe aan de finish komen en koos er dus ook voor om een extra rondje van 16 Km te rijden. Dat moe worden nam hij erg serieus er reed direct flink door richting de Amerongseberg.
Ook in deze laatste ronde bleef het tempo hoog. Er werd maar een keer even gestopt omdat Norman weer eens bezig was met het slopen van de fiets van zijn fietsbuddy. Na de bidonhouder was het deze keer de beurt aan het zadel. Nadat deze weer was gemaakt ging alleen het zadeltasje er niet meer onder, maar gelukkig deed de fiets het weer.
Na deze extra 16 km reden ook wij weer richting Veenenaal, waar Erwin R. nog even de punten pakte op de Col du Molenstraat. In huize C. was er weer de hereniging met organisator Ivo C. en Erik B. Met een lekker koude cola werd de tocht nog even doorgenomen en natuurlijk ook de plannen voor volgende tochten.

En als we het toch over tochten hebben: a.s. zaterdag is er natuurlijk Erwin B’s baanwielrenspektakel. Tot nu toe nemen alleen Erwin B., Edgar V., Edward S. en ikzelf namens Fietsplannen aan dit evenement mee. Als er nog liefhebbers zijn kunnen die contact met Erwin B. opnemen.
Na dit evenement is wat mij betreft het winterseizoen definitief afgelopen. Om dat te vieren is er op 30 maart weer een Grand prix du Gravité op de Veluwe-zoom. Deze tocht is een uitstekende mogelijkheid om te testen hoe het er met de benen voorstaat. Dit is tevens ook de eerste dag van de zomertijd en dus een mooi moment om op de fiets te stappen!
Op 12 april wordt de moeder aller klassiekers, Veenendaal – Veenendaal, weer verreden. Ook hier zal een Fietsplannen delegatie aan de start verschijnen. Al met al zijn er dus genoeg mogelijkheden om je goed voor te bereiden op het Limburg weekend van deze zomer. En als ik het tempo van de afgelopen tocht bekijk is dat ook hard nodig!  

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

Ivo's Vitamine C met een MTB

De tocht rond Amerongen staat gepland op zaterdag 23 februari. Het rondje beslaat 16 Km, echter er is nog een lus van 8 Km deze kunnen aan elkaar worden geknoopt. Dus ook voor de minder getrainde onder ons (lees: Roy vitamine C.) is dit zeker haalbaar.
Mocht je er echt doorzitten dan is het geen probleem om eerder af te haken. Vergeleken met Jasmijn’s tocht is dit een “piece of cake”. Wil degene die geen mountainbike heeft en er dus 1 moet huren dit tijdig doorgeven. De kosten van een huurfiets bedragen 13,50 euro’s.

Groeten,

Ivo vitamine C.

Kijk hier voor meer info: casema.nl/mtb/routes/utrecht &
www.mtbroutes.nl  

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving