Posts tonen met het label utrecht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label utrecht. Alle posts tonen

12 november 2014

Fietslied: de beste, mooiste en leukste popliedjes over de fiets, wielrenners en den koers!

Voorbeeld website Fietslied





Eindelijk: de beste, mooiste en leukste popliedjes over de fiets, wielrenners en den koers. Tot aan de Tour start in Utrecht elke week een nieuw lied. Dus laat je verrassen en volg Fietslied!

Veel plezier, Mark van Rotterdam.

Ga naar Fietslied

PS Verzoekjes of suggeties zijn welkom!

10 mei 2010

De Giro in Nederland

Verslag Giro 2010 Toerversie Utrecht
Door Erik Borgonjen, Utrecht, 8-5-2010

De Giro in Utrecht? Dat kan perfect!
Maar wat een drukte bij de start. Het lijkt nog drukker dan bij de start van de Ride for the Roses in 2006, wat ook een gekkenhuis was. Het grootste verschil is dat iedereen bij deze toertocht hetzelfde roze shirt heeft gekregen. Het positieve effect van teamkleding wordt daarbij teniet gedaan, maar het effect van zo'n raar gekleurde zee van renners is overweldigend.Helaas is het fietsplannenteam, bestaande uit Erwin, Sidney en ik (Erik B), wat laat weg bij de jaarbeurs door een wat onhandige opstelling in de uiterste hoek van het startterein, die wel als voordeel heeft dat we eerst langs de shirts, de bidons, de bananen en de krentenbollen geloodst worden. Het grootste nadeel echter is dat een groot deel van het team erg humeurig wordt van het lage tempo achter in het peleton. Gelukkig lost zich dat vanzelf op door de groepsdynamiek van een paar duizend renners: ergens op de Thomas A Kempisweg rijden we ineens boven de 30, en even verderop doorklieven we met 40 Overvecht. Dan begint ook het leuke van zo'n grote tocht door te dringen: alle kruisingen worden keurig afgezet door verkeersregelaars en politie en de natuurlijke neiging om af te remmen bij een rood stoplicht is na een stuk of 3 al over. Ik ga er nu nog vanuit dat die vanzelf weer terugkomt.

De lucht kleurt donker ten noorden van Utrecht, maar wij gaan er hard onderdoor richting Maartensdijk om het parkour van de tweede Giro etappe op te rijden. We negeren een paar druppels en klampen weer even fijn aan bij een fanatieke fietser die zijn sportieve vriendin uit de wind rijdt. Sidney doet waar hij goed in is: onverstoorbaar keihard doortrappen, al dan niet achter een snel groepje, zelf op kop na een shot energie gel met ananas smaak. Regelmatig komt dan toch nog even Erwin voorbij zeilen, meestal aangespoord door zijn natuurlijke hormonen, die verrassend vaak getriggerd werden. Het roze staat minstens de helft van de dames net zo goed als een fietsplannenshirt.

Na een sanitaire stop net voor Lage Vuurse trappen we moeiteloos over het heuveltje richting Baarn en dalen met hoge snelheid over de weg rechtsaf richting Soest. Daar pakken we de vliegbasis en rijden op een weg die breder is dan een korte weg lang is, en juist daardoor veel langer dan verwacht is. Het al te nieuwe asvalt voor een ongebruikt vliegveld dwingt ons naar links, de neiging tot inhalen met zoveel ruimte om het te doen is niet te stuiten, ondanks wat tegenwind. Gelukkig zijn er altijd snelle groepjes om achter te hangen. Het peleton wordt behoorlijk opgerekt. Dan zakt het tempo terug bij wat wegversmallingen en wat bochten, we staan zelfs even stil voor wat lijkt op een massale plaspartij en wat stilstaande auto's op het parkour.

Ook onderaan de eerste klim, de berg bij Austerlitz, valt het peleton helaas even stil maar vertrekt toch direct weer zodat er vanuit stilstand en een met reep volgepropte mond aangezet moet worden. Mijn hartslag stijgt bij gebrek aan zuurstof snel om de vrolijk keuvelende Erwin en Sidney bij te houden. Is dit Austerlitz al mijn Waterloo?

Gewaarschuwd en voor twee tellend pak ik de bebosde heuveltjes rond Doorn en Maarn gelukkig weer moeiteloos, geholpen door het strakke tempo van het team en geinspireerd door tempoverlies bij de op vlakke weg zo snelle ligfietsen. Ook bij de rest van het team is er halverwege nog geen enkel teken van vermoeidheid. Wat overmoedig misschakelend rijden we op de linker weghelft tegen de Amerongse berg op. Het minieme verlies maken we goed in de afdaling, waarbij we het drommende publiek van ons weten af te houden.

Dan pakken we de dijk richting Wijk bij Duurstede, zonder wind, een ongekende zeldzaamheid. Door de verbazing valt het peleton weer regelmatig stil. Door de ogen van een bijziende koe moet dit een vreemde ervaring zijn. De anders zo rustige dijk is zover je kunt zien bedekt met een roze brij. De humeurigheid in het team richt zich ditmaal op renners die op de dijk rustig stil blijven staan om kleding uit te doen onder een motto dat berust op een omkering van oorzaak en gevolg: het schiet toch niet op.

De mooie afdaling richting Houten, de opkomende wind, een stuk klinkerwegdek en de laatste reep inspireren ons om nog even aan te zetten voor die laatste paar kilomters, waarbij ik een al te enthousiaste sprong naar een volgende groep maak die niet opgevolgd wordt. Het team komt weer bij elkaar langs het Merwedekanaal. Rustig uitdrijdend rijden we Utrecht weer in langs de meubelboulevard, rechtdoor bij de rotonde waar Rick Flens de volgende dag nog als eerste rechtsaf zal slaan. Het echte Giroparkour loopt daar dus iets anders maar onze 130 kilomters zitten er op. We buigen tegenover de jaarbeurs af voor onze eigen finishfoto op mijn balkon. De lucht boven Utrecht kleurt door mijn ogen 's avonds nog wat roze.

18 juli 2008

Ronde van Midden Nederland

Het is weer zomer. Veel mensen zijn of gaan op vakantie, dat betekent natuurlijk weinig fietsplannen. Daarom begin ik alvast met het najaarsprogramma.
Bananeman heeft de agenda op het blog mooi bijgehouden, dank daarvoor! In deze agenda staan de volgende data: 9 augustus - Luik-Bastenaken-Luik, 31 augustus - Ronde van Midden-Nederland, 14 september - Gerrie Knetemann Classic. Zelf probeer ik deze herfst de TransHeuvelrug uit te zetten en neem aan dat andere ook nog met mooie fietsplannen komen. Hopelijk komen er ook nieuwe versies van Jasmijn’s MTB-tocht & Crazy Rabbit’s Baan Event.
Maar goed, eigenlijk wil ik ook even voor uit blikken op de Ronde van Midden Nederland.

Dit jaar organiseert de Driebergse Tourclub (DTC) voor het eerst de Ronde van Midden Nederland. Aan deze tourversie van 110 & 150 km kunnen maximaal 1500 mensen deelnemen. Dus op tijd inschrijven is misschien handig en kan heel gemakkelijk via de website van DTC.
Eric “Limoneira” de V, Jasmijn “Mooie Fietsbroek” W & Mark “Bokkie S” van R zijn al voorgegaan. Leon C had ook zin en wie weet zijn er nog andere gegadigden.

Mocht je nog twijfelen, deze tocht pak een flink aantal heuvels, gaat over de dijk richting Utrecht terug met grote kans op wind tegen & eindigt op de Maliebaan. Daarnaast stap je ook nog in de voetsporen van oud-winnaars: Niki Terpstra, Jan Raas, Jan Janssen & Rik van Looy.
Dus: wie helpt mee om Erik “Biopace” B aftezetten op de Maliebaan voor de massasprtint?
 










Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

19 juni 2007

de eerste ghislain lambert classic

Ter ere van een van ’s werelds mooiste wielrenners werd afgelopen zaterdag de eerste Ghislain Lambert Classic gereden. Het bleek dat eerst de windrichting werd bepaald en daarna pas de route. Nou, deze classic had natuurlijk meteen mijn sympathie!
Omdat de wind uit het zuidwesten kwam ging de tocht van Utrecht richting Kinderdijk en weer terug naar Utrecht. Allez hop en daar gingen we!

Erwin was op de fiets vanuit Amsterdam naar Utrecht gekomen en had er voor de start alweer 35 km opzitten. Gelukkig had hij het wel droog gehouden! Dat kon van de start niet gezegd worden. We waren de straat nog niet uit of het begon al. Bij Nieuwegein konden de regenjasjes echter al weer uit.
Het enige wat we echt tegen hadden was de wind. Verder was alles goed, ook de benen en dus reden we met een gemiddelde van 30 km tegen een straffe wind in lang het Merwedekanaal. Na Meerkerk zijn we iets rustiger aan gaan rijden richting Noorderloos. Via de Ooivevaarsroute en de Molenroute reden we prachtig door de Alblasserwaard richting Kinderdijk.
Op het terras in Kinderdijk genoten we van een lekker zonnetje en een kopje koffie met appelgebak. Dat het appelgebak goed was wisten de lokale mussen ook, die waren zo brutaal dat ze gewoon op het schoteltje gingen zitten.
Na de inwendige mens verzorgd te hebben ging het ons lekker voor de wind, althans: tot Schoonhoven. Over de dijk reden flink boven de 30 km per uur. Voor we het wisten waren we dan ook in Schoonhoven en… behoorlijk uit gepierd.
We namen het pontje en staken de lek over. Op het terras bij de snackbar namen we nog wat te drinken voordat we weer verder reden richting Utrecht. Het tempo werd natuurlijk behoorlijk teruggeschroefd.
Op de dijk leek het alsof we net voorlangs een flinke regenbui konden rijden. Dat lukte net niet helemaal, maar toch voldoende tot onze tevredenheid. Vlak na Ijsselstein bleek er echter achter ons een gigantische zwarte muur te liggen waar ook nog onweer in zat. Nog een keer werd de gashendel flink opengetrokken, maar op 2 km voor de finish werden we toch nog kleddernat.

Hoewel we met regen zijn vertrokken en met regen zijn aangekomen hebben we toch mooi Hollands fietsweer gehad. De route was naast mooi ook goed uitgekiend door met de wind rekening te houden. En ’s avonds hebben we ook nog onder het genot van een biertje onze fietsvakantie uitgezet.
Met andere woorden: het was een mooie dag geweest en er volgen er meer!

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving