Ivo's Vitamine C met een MTB, een verkenning

Als opmaat naar Ivo’s “Vitamine C met een MTB” tocht is vandaag de ronde alvast voorgereden. Aan de start stonden drie Vita C. boys, ook wel de Sate Babi Boys genoemd. Vanzelfsprekend zat Ivo als organisator in dit clubje en natuurlijk ook Leon. De derde C. was een grotere verrassing: in plaats van Roy stond Pascal C. aan de start. De groep werd aangevuld met de enige “bakra” van dit gezelschap namelijk: ondergetekende.

Met een strak blauwe hemel en een aangename temperatuur, zeker voor begin februari, reden we richting Prattenburg. Hier startte voor ons de route en reden richting de Amerongsberg. Als een stel jonge honden reden we in een behoorlijk stevig tempo de berg op, dat bleek voldoende voor Pascal om de handdoek in de ring te gooien.
Echt Edward, we hielden iedereen goed in de gaten en hoewel Leon nog riep: “rechts, Pascal, we moeten hier rechts”. Was het enige antwoord wat we hoorde: “nee, nee”. Ook Ivo’s armgebaren konden Pascal niet op andere gedachten brengen en daar verdween hij dan ook op een Johan van der Velde-achtige wijze het donkere bos in.

Na deze aderlating reden de twee overgebleven Sate Babi’s Boys en Bakra Bokkie verder richting de Leersum. Daar zou namelijk nog een derde lus aan de route gekoppeld worden.
Als echte Indo’s waren Ivo & Leon behoorlijk enthousiast over deze derde lus, die ging namelijk door de Lombokbossen! Boven bij de Uilentoren maakte Ivo dan ook de leuke opmerking: “zo Mark, zijn we nu in de buurt van jouw huis?” Niet echt, maar als niet Indo woon ik wel behoorlijk goed, ik woon namelijk inderdaad in Lombok!
Hier vandaan reden we weer terug richting de Amerongseberg. Dit gedeelte zat vol met pittige klimmetjes en een hoop leuke technische stukken. Als hoogtepunt was er de beklimming van de Elsterberg. Deze zat aan het eind van de route en begon door de kilometers behoorlijk op de benen te werken. Als bonus bleek boven op de berg een enkeldiepe modderbak van 500 meter lang te zijn. Als we hartslagmeters met waarschuwingsgeluiden hadden gehad dan waren die in Veenendaal te horen geweest!

Maar goed: we gaan niet klagen. Het was een mooie tocht en het weer was fantastisch! Al met al kunnen wij zeggen: wij zijn er klaar voor u ook?

O ja, om paniek te voorkomen: na een warme douche is Ivo nog even naar de overkant van de straat gelopen en gelukkig bleek Pascal ook veilig te zijn thuis gekomen. Hoop wel dat Edward tijdens Ivo’s “Vitamine C met een MTB” tocht niet in het wiel van Pascal gaat zitten, want dan helpt het opletten van de organisatie natuurlijk ook niets meer!  

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

Jasmijn's MTB-tocht: waar is Johan van der Velde?

Met een doorbrekend zonnetje stond er naast een uitgebreide fietsplannenploeg ook een paar nieuwe gezichten aan de start van Jasmijn’s MTB-tocht. De stemming zat er al direct goed in en ook al het materiaal was dik in orde, dat gold ook de gehuurde bike’s. Alhoewel: ikzelf stond met mijn gloednieuwe fiets nog behoorlijk te kloten voordat hij startklaar was. Gelukkig kon het euvel redelijk snel verholpen worden en reden we na de groepsfoto eindelijk weg.

Al vrij snel besloten Bob & Silvie om de tocht verhard voort te zetten en raakte we tot overmaat van ramp onze Rotterdamse bikkel Edward kwijt. Een zoektocht van Eric de V. mocht niets meer helpen. Zo blijk je elkaar dus best snel kwijt te kunnen raken in een bos als er geen broodkruimels meer zijn om te volgen. Hoewel er best goed opgelet werd wie waar reed is het voor de toekomst misschien handig omdat bij een MTB-tocht nog iets meer te doen.


Als geluk bij een ongeluk bleef het weer mooi en zonnig. Ook over de route waren er alleen maar lovende woorden. Dat geldt ook voor de organisatie en dus kreeg Jasmijn hier en daar een paar goede complimenten. Ook zag ik Eric de V. zelfs een hekje voor fietsers openhouden, wat een service!

Aan het eind van de tocht begon de vermoeidheid toch zijn tol te eisen en daarom reden Ivo & ik over de grote weg weer terug naar het Bezoekerscentrum Veluwezoom. Even later volgde ook Debby & Norman dit voorbeeld. De rest reed natuurlijk wel het laatste pittige stukje van de tocht en voltooide daardoor de officiële route.

Bij aankomst was het inmiddels bewolkt geworden en stak er een koude wind op. De timing was dus kort gezegd: perfect! Binnen in het bezoekercentrum was er de hereniging met Bob & Silvie en werd er met een hapje & een drankje nog even na gekletst.
Jammer was dat we Edward, onze eigen Johan van der Velde, kwijtgeraakt waren en daarom hoop ik op een herkansing tijdens Ivo’s Vitaminen C tocht rond de Amerongseberg. Wil iedereen dan ook Edward tijdens deze tocht goed in de gaten houden! Meer info volgt, desnoods via opsporing verzocht!  

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving