Posts tonen met het label erik. Alle posts tonen
Posts tonen met het label erik. Alle posts tonen

08 april 2013

Nieuwe heup, nieuwe route. de Classica 2013.


Hij was er weer: De Classica Montagne du Chevalier. En dit jaar, zoals het hoort als voorjaarsklassieker! Het depart zou, door Erik’s strakke agenda, om 12:00 uur precies zijn. Helaas wist Jasmijn, die met hem meereed, Erik ervan te overtuigen dat het vertrek toch echt op Veenendaal de Klomp was. “Zijn er zoveel stations voor Veenendaal?’ was het enige verweer dat Jasmijn kon verzinnen. Inderdaad het is een ‘big city’ Jasmijn!

Richting Wageningen reden we het groene binnengebied in. Eerst was er nog de klassieke ‘afslag te vroeg’ die, gelukkig, na 10 meter al gecorrigeerd werd. “Wordt het weer zo’n dag’ riep Erik nog. En daarom gaat Erik het hele Limburg Weekend als wegkapitein de route uitzetten en navigeren.
Ook pakten we nog een stukje onverhard. Gelukkig had Sidney daar per mail al om gevraagd maar er was toch sprake van ‘lichte paniek’!
Daarna volgde het eerste obstakel van de dag, de Grebbeberg. Hij lag er mooi bij en iedereen reed goed omhoog. Zelfs Ed met zijn ‘kunstheup’!

Bij Leersum reden we de uiterwaarden in vanwaar we de Heuvelrug mooi konden zien liggen. Bij Doorn reden we de naamgever van deze ronde, de Ruiterberg, op. Kort daarna volgde de tweede klim waarin Jasmijn de groep voorging. Helaas was er na de afdaling het ‘grote afscheid’. Erik ging iets leuks doen met zijn vriendin. Dat is natuurlijk ook belangrijk! En Jasmijn wilde nog boodschappen doen. Moet natuurlijk ook gebeuren!

Met zijn drieën reden we de Darthuizerweg op richting Leersum. Daar lagen twee mooie klimmetjes op ons te wachten waarvan de eerste zelfs een stukje ‘kasseien’ had. Allemaal speciaal voor Sidney natuurlijk!
Eenmaal weer over de Heuvelrug reden we richting Overberg om daar aan de voet van de Amerongseberg te komen. Iedereen kwam goed boven en voor Jasmijn en Erik was inmiddels een vervanging gevonden. Een, vooralsnog naamloze, wielrenner uit Woudenberg had zich bij ons groepje aangesloten.

Met zijn vieren reden we richting Elst met, zoals vaak deze dag, Sidney op kop. Hij had de Ronde van Vlaanderen al gereden dus de benen waren al vroeg goed. Bovenop de Elsterberg kwamen we veel Veenendaal – Veenendaal rijders tegen. En op de Defensieweg kwamen we er nog meer tegen!
Vlak bij Rhenen kwamen we bij de laatste klim van de dag, de Thijmseberg. Boven op waren we de ‘onbekende wielrenner’ helaas kwijt geraakt. Onderlangs, via de Veensegrintweg, reden we richting Veenendaal.
Terug bij het station stond mijn teller op 80 km precies. Soms blijkt zo’n GPS best te werken! Maar wat nog beter werkte was de heup van Ed, die het opvallend goed volhield. ‘Chapeau’ zou ik zeggen!

In de nababbel kwam het Limburg Weekend alweer ter sprake en misschien kunnen we de GP du Gravité ook weer eens op de agenda zetten. De GP is misschien weer een mooie voorbereiding op de Limburg Weekend, toch?

Met dank aan: Rotterdam Vormgeving

26 mei 2008

Erik titelkandidaat cyclosportief

Afgelopen zondag hebben Erik “Biopace” B & ik meegedaan aan de Sport Experience Utrecht. Tijdens dit event kon je uit veel verschillende onderdelen kiezen, van trailbiken tot skaten en van schaatsen tot een fietscursus voor vrouwen. Wij kozen natuurlijk voor de semi-cyclosportief die door De Volharding & Het Stadion werd georganiseerd en reden zo de laatste voorbereiding voor het Limburg Weekend.


Onder een echt startdoek konden we ons opstellen voor het begin van deze cyclosportief. De speaker deed erg goed zijn best om een beetje sfeer te maken en pikte Erik er uit voor een diepte interview. Je kon zo zien dat deze man een echte profi was want hij pikte met een oogopslag de titelkandidaat eruit.
Alles was zo officieel geregeld dat er een auto vooruit reed om de weg vrij te maken en er ook nog een volgwagen achter het peloton zat voor pech. Alsof het allemaal niet op kon reden er ook nog motoren rond die elke afslag afzette en bij gevaarlijke obstakels gingen staan om te vlaggen en fluiten. Het was alleen jammer dat er geen budget meer over was voor een echte helikopter anders hadden we helemaal kunnen dromen dat we echte toppers waren!

Eigenlijk waren Erik & ik dat ook best wel want de twee jongens van De Volharding die op kop hoorde te rijden lieten erg veel kopwerk aan ons over. Bij De Volharding zijn ze dus ook bekend met de mooiste uitspraak van Hennie Kuiper, maar dat ze eerst de bordjes van twee groentjes leeg eten…
Na 60km reden we het parcours van de Nedereindse Berg op, hier werd de wedstrijd vrijgegeven en ging het tempo snel omhoog. Gelukkig konden we nog een tijdje volgen maar na verloop van tijd moesten we er toch echt af.
Dat onze titelkandidaat, Erik “Biopace” B, helaas niet won was echter te wijten aan domme materiaalpech. Recentelijk had Erik zijn fiets schoongemaakt en hij had er ook nog voor de zekerheid nieuwe remblokjes op gemonteerd. Helaas verkeerd om en dat ging dus ten kosten van de aërodynamica.

Maar gelukkig was het zo leuk dat er volgend jaar zeker meer fietsplanners mee moeten doen. Dan kunnen zij gelijk ook een bijdrage leveren aan de eerste overwinning van onze eigen Mr. Biopace!
Kijkt er dan iemand aanstaand wekend ook nog even naar die remblokjes van Erik?
 
Met dank aan: Rotterdam Vormgeving