Luik-Bastenaken-Luik 2007 - De Echte Dag

De tweede dag van de vierdaagse trip van Mark en mij had dankzij het slechte weer bijzonder weinig met fietsen te maken en sla ik daarom maar over (hoewel er nog wel een zware klim werd beklommen). Waar het echt om ging was natuurlijk de Luik-Bastenaken-Luik toertocht, en daar volgt nu het verslag van.

Op de vrijdagavond arriveerden ook Eric en Jasmijn en (nog net op tijd voor de pasta bij onze vriendelijke lokale Italiaan) Erwin. Na een goede maaltijd vol energie werd er nog even moed ingedronken in het cafe op de hoek. Een lekkere Rochefort in mijn geval natuurlijk. Jasmijn's pogingen om de mannen te veel te laten drinken de avond voor de tocht mislukten en iedereen vertrok netjes op tijd om te gaan slapen. 's Ochtends stonden we dan ook fris en monter om 06:15AM klaar voor de start. En we stonden daar niet alleen.

Na de lange Cote d'Embourg (ook goeiemorgen!), de Cote de Kin (waar foto's van ons werden geschoten) en nog meer "glooiend" landschap arriveerden we bij de eerste stop: op de Baraque de Fraiture. Erwin "Crazy Rabbit" was er een stuk eerder dan de rest en ging er ook weer vandoor toen Mark en ik aankwamen (want hij had een goede tijd om neer te zetten deze dag). De watervoorziening (1 tuinslang) bleek een kleine bottleneck bij deze stop maar verder niets dan lof over de organisatie! Eric en Jasmijn besloten om hier linksaf te slaan en de 170KM variant te fietsen (en dat is al zwaar genoeg weten Erwin en ik uit ervaring).

Na de Baraque was het op naar Bastogne waar we op 101KM (bijna op de helft..) weer gestempeld werden en wat lekkere versnaperingen kregen bij het zwembad. Het zwaarste stuk zit aan het eind dus ik reed vanaf Bastogne wat rustiger aan ("niet te vroeg pieken" dacht ik nog). En om eerlijk te zijn kon ik het peletonnetje waar Mark mee weg reed gewoon niet volgen.. Het tweede peletonnetje ging even goed. Tot de eerste klim.. Met als gevolg dat ik het grootste deel van de terugweg naar Luik alleen reed. Er waren sowieso opvallend veel mensen die alleen fietsten en niet in een groepje.

Erwin was ondertussen ruim voor (en Mark intussen dus ook). Het stuk van Bastogne tot de stop op de Wanne (op 160KM) was overigens het mooiste stuk van de dag en de zon begon zich toen ook te laten zien waardoor het echt bijzonder mooi fietsen was. Het alleen fietsen had verder als voordeel dat je nog eens een filmpje kan schieten tijdens een afdaling:


Na de Wanne (waar ik lekker lang in zon genoot van de rustpauze) volgden in een veertigtal kilometers een aantal klimmen waaronder de bijzonder steile Cote d'Amermont (lastiger dan de Redoute) en de erg lange Le Rosier. Zeker op dit stuk kreeg ik veel last van mijn linkervoet en rechterheup (je wil niet weten hoe ik op de fiets zat) waardoor ik eigenlijk alleen nog maar naar huis wilde.. Daarom nam ik het bij de stop in La Reid, vlak voor de Redoute, er ook maar weer flink van. Inmiddels vielen die gelletjes steeds minder goed in mijn maag (ik snap nu waar de term "opgeblazen gevoel" vandaan komt) en was deze stop om meerdere redenen voor mij erg welkom. Tip van Ed: zuig niet zo'n gel in 1x leeg en neem er bijzonder veel water bij.

Op naar de laatste echte klim van de dag: La Redoute! Gewoon in de laagste versnelling zetten, niet te ver naar achteren leunen (anders raakt je voorwiel de grond niet meer) en door blijven trappen. Op de top kreeg ik een SMSje van Erwin dat ie binnen was. Ik nog niet. Erwin had met zijn striptease act tijdens de beklimming ook de fans langs de zijkant weten te boeien vertelde hij later. Het laatste stuk ging gelukkig weer lekker want dan is er altijd wel een snel groepje om bij aan te sluiten en ben je zo weer in Luik.

Bij de finish na een zeer lange dag stonden Mark en Erwin (inmiddels fris gedoucht weer terug van het hotel) me op te wachten (de schatten!). Eric en Jasmijn waren toen natuurlijk ook al lang en breed binnen. Tijdens het gezamenlijke avondeten bij de Vietnamees vielen bij menigeen de oogjes dicht tussen de soep en het hoofdmaal in. Een gezellig stapavond zat er dan ook echt niet meer in die avond.. De dag er op maakten Mark en ik ons avontuur nog dunnetjes af door via een zeer fraaie route (met wederom enkele fikse klimmetjes hier en daar) van iets van 50KM terug te fietsen naar Maastricht.

Al met al een zeer geslaagde editie van Luik-Bastenaken-Luik! Wel met de kanttekening dat 235KM fietsen op 1 dag eigenlijk van de zotte is en dat je op zo'n afstand van het fietsen toch wel minder geniet, zeker het laatste stuk. Je moet wel behoorlijk fit zijn (of Crazy?) wil je zo'n lange tocht gemakkelijk kunnen fietsen.

De route is o.a. te vinden op GPS tracks: Luik-Bastenaken-Luik 2005 (volgens mij dezelfde route als 2007). De foto's staan in de Fietsplannen Flickr Pool.

Luik-Bastenaken-Luik 2007 - Dag 1

Grijs, grauw & nat, dat is de beste omschrijving van het weer op de donderdagochtend 9 september dat Ed & ik met de trein naar Maastricht vertrokken. Toen we op de fiets richting Luik reden was het er niet beter op geworden, dus de regenschoenen & jasjes konden gelijk aan.

Van onze verslaggevers Bokkie en Eddie:

Op gpstracks.nl hadden we de Steven Rooks Classic gedownload en er een stuk aan vast geplakt om op een mooie en leuke manier naar Luik te rijden. De route was inderdaad mooi, alleen die regen hield maar niet op.

In Nessonvaux zijn we gestopt voor een opwarm pauze in het plaatselijke café. De sfeer was goed en bovendien was het er droog & warm.

Na Nessonvaux kwam, wat mij betreft althans, het hoogtepunt van de route, de klim richting Banneux. In de mist klommen we langzaam omhoog en hadden we door de flarden af en toe een prachtig uitzicht over het dal.

Nat & koud kwamen we in de jeugdherberg aan waar we na een lange & warme douche weer enigszins op temperatuur kwamen. De kleren werden opgehangen om te drogen (zie foto boven) en het uitzicht uit onze kamer zag er als volgt uit:


Daarna was het vlug de stad in om te eten. Ed’s scherpe blik zag direct een “leuk & donker steegje”, (daar heeft Ed wel oog voor) waar de keuze op een Indiër viel. Daarna gingen we het terras op in dat zelfde “leuke, donkere steegje”. Dankzij de vele taalmisverstanden met onze dronken Waalse vrienden Peter & Marco ("Excuuuuuussse me!!"), het lekkere Rochefort bier & het mooie café werd het inderdaad erg gezellig. Vooral het verhaal van Marco over de grenscontrole bij Slovenië (?) waar hij zonder paspoort (?) werd aangehouden maar hij zich hier toch uit wist te redden (?) door samen met de 5 (?) douanebeamtes het op een zuipen te zetten zorgde voor veel hilariteit. Het was maar goed dat de slechte weersvoorspelling voor de volgende dag inderdaad de volgende dag ook uit bleek te komen!

Dit is deel 1 van een verslag over Luik-Bastenaken-Luik 2007. Stay tuned!

Aftellen voor Luik-Bastenaken-Luik

Dit weekend gaat een delegatie van Fietsplannen deelnemen aan de jaarlijkse toertocht Luik-Bastenaken-Luik! Ze gaan maar liefst de full monty: 235km.

Wens de renners succes!

De volgende fietsplanners gaan deelnemen aan dit geweldige evenement:
* Bokkie "Demarage" S.
* Erwin "Crazy Rabbit" B.
* Eric "Doortrappen" de V.
* Jasmijn "Sneller dan de Kerels"
* Ed "Sneller dan zijn Schaduw" V.

Lees ook nog eens het verslag van de 170km variant (eitje!) van deze tocht toen die vorig jaar door Erwin B. en mij werd verreden.

Erwin, ga je dit jaar weer met zo'n glimlach de berg op?

La Redoute

La Redoute en die andere heuvelkes van Luik-Bastenaken-Luik zijn door Crazy Rabbit en mijzelf beklommen afgelopen zaterdag toen wij de 170km variant van deze tourtocht hebben verreden.

Vrijdagavond zijn we richting Maastricht gereden alwaar we een korte nachtrust hebben genoten in het hotel bij (eigenlijk: op) Maastricht/Aachen Airport. De hotels in Luik zaten namelijk al lang vol en dit was de goedkoopste in de buurt. Een prima hotelletje verder waar ook andere fietsers gebruik van maakten. En voor deze ene keer was het speciaal voor ons ook mogelijk om reeds om 05:30am een ontbijtje te nuttigen in het hotel. Dat lieten we ons geen twee keer zeggen. Na 's avonds nog even Pirates of the Carribean gekeken te hebben en daarbij zowaar de (mini)bar niet aangeraakt te hebben (want voor je het weet loopt je testosteron de spuigaten uit) reden we zaterdagochtend naar Luik. De snelweg vol met andere wielerfanaten.



Om 06:20am vertrokken we in een zwaar bewolkte, wat frisse en rustige zaterochtend op weg naar de eerste stempelpost. Direct uit Luik begint al het eerste klimmetje (Cote d'Embourg) om wakker te worden. Na 65km die bijzonder snel voorbij gingen kom je bij de eerste stempelpost. Hier kregen we een paar koeken en werd door een vrouw met tuinslang de bidons van alle deelnemers bijgevuld. Bij deze post werden de mannen gescheiden van de jongens want de deelnemers voor de 235km variant mochten hier rechtdoor terwijl wij linksaf sloegen. Dat het best fris was werd duidelijk toen we hierna weer op de fiets stapten. Ik zat echt een tijdje te bibberen op de fiets. Tot de eerstvolgende klim, wat gelukkig in de Ardennen nooit zo heel lang op zich laat wachten.



30km later, maar wel het aardige klimmetje bij Wanne gedaan te hebben kwamen we alweer bij de tweede stempelpost. Ook hier werd lekkers uitgedeeld en de bidons aangevuld. En hop, door naar La Reid. In dit stukje zit o.a. het hele gemene klimmetje genaamd de Cote d'Amermont. Wat een steil kreng zeg. Ongeveer liggend op je stuur naar boven anders glipt je voorwiel onder je vandaan. Volgens mij hadden we op dit punt allebij even last van verzuurde spiertjes. Maar eenmaal aangekomen bij La Reid zit je alweer op de 135km en heb je eigenlijk alleen nog maar La Redoute als hindernis te nemen. Hier tankten we dan ook even goed bij want de hongerklop was nabij. Ook was er hier een lekker soepie te nuttigen. Net op dat moment brak de zon door en zittend op een gezellig pleintje samen met honderden medefietsers was het daar erg prettig vertoeven.

Op naar die befaamde Redoute dan. In de volle zon met veel publiek langs de kant was dit een aardig spektakel. Aangezien hier de mensen die de 135km afstand deden (de kneusjes) ook weer op het parcours zaten was het inhalen geblazen. Oja, en ook ingehaald worden trouwens. Erwin o.a. door zijn buurman. Afijn, die Redoute ben ik vrij rustig op gegaan en aangezien hij niet zo lang is is dat ding eigenlijk best goed te doen. Eitje. De volgende keer op het grote blad, haha. Nee, ik was best blij met mijn triple die dag. (de foto is niet van ons overigens)

Hierna was het nog maar eventjes naar Luik. Boven op de Redoute inderdaad nog wat vals plat geneuzel maar de laatste 20km haakten we toch maar aan bij een klein treintje en reden we net onder de 40km/u naar (en door) Luik. Wel zo lekker. Aangekomen in Luik rond 16:15 (tijd op de fiets doorgebracht: iets meer dan 7 uur) bleken de straten nat maar wij niet (van het zweet alleen). Wij het hotel in om de laatste stempel te halen en prompt begint het te regenen. Wat een mazzel. De hele dag droog gereden. Als beloning voor de geleverde prestatie kregen van de overigens geweldige organisatie (vooral als je bedenkt dat de inschrijving bijna niets kost en er tig vrijwilligers opgetrommeld zijn) een paar fraaie sokken. Volgend jaar zeker weer want dit smaakt naar meer! Hopelijk kunnen we dan ook meerdere fietsplanners organiseren want het is echt een erg fraaie tocht.